సిటీ కలలు… పల్లె నిజాలు
పరిచయం: అరుణ కలల ప్రపంచం
అరుణ ఒక మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయి. అందం, తెలివితేటలు ఉన్న అరుణకు చిన్నప్పటి నుండి ఒకటే కోరిక. తన భర్త ఐటీ ఉద్యోగి అయి ఉండాలి, పెళ్లయ్యాక తను హైదరాబాద్ లేదా బెంగళూరు వంటి మహానగరాల్లో సెటిల్ అవ్వాలి. పల్లెటూరి మట్టి, ఆ పశువుల వాసన, చుట్టుపక్కల వారి పలకరింపులు ఆమెకు విసుగుగా అనిపించేవి. “సిటీలో ఉంటేనే లైఫ్ కలర్ఫుల్గా ఉంటుంది” అనేది ఆమె ప్రగాఢ విశ్వాసం.
పెళ్లి సంబంధం: పల్లెటూరా? నగరమా?
అరుణకు రెండు సంబంధాలు వచ్చాయి. ఒకటి పల్లెటూర్లో ఉంటూ వ్యవసాయం చూసుకునే సుధాకర్, మరొకటి హైదరాబాద్లో సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్గా పనిచేసే రాజేష్.
- సుధాకర్: సొంత ఇల్లు, పొలం, ప్రశాంతమైన వాతావరణం. కానీ పల్లెటూరు.
- రాజేష్: నెలకు లక్ష రూపాయల జీతం, ఏసీ ఆఫీస్, సిటీ లైఫ్.
అరుణ తండ్రి సుధాకర్ను చేసుకోమని సలహా ఇచ్చినా, అరుణ పట్టుబట్టి రాజేష్ను వివాహం చేసుకుంది. నగరంపై ఉన్న వ్యామోహంతో ఆమె వెనుక ఉన్న ఇబ్బందులను ఆలోచించలేదు.
నగరం పలకరింపు: ఆరంభంలో ఆనందం, ఆపై ఆందోళన
పెళ్లయిన కొత్తలో హైదరాబాద్లోని మాల్స్, పబ్స్, సినిమా థియేటర్లు అరుణకు స్వర్గంలా అనిపించాయి. కానీ రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ అసలు రంగు బయటపడటం మొదలైంది.
ఖర్చుల భారంతో ఉక్కిరిబిక్కిరి
రాజేష్ జీతం లక్ష రూపాయలే కావచ్చు, కానీ నగరం ఆ జీతాన్ని ఇట్టే మింగేస్తోంది.
- అద్దె: మంచి ఏరియాలో ఉండాలంటే 30 వేల రూపాయల అద్దె.
- మెయింటెనెన్స్: కరెంటు బిల్లు, వాటర్ బిల్లు, అపార్ట్మెంట్ మెయింటెనెన్స్ కలిపి మరో 10 వేలు.
- నిత్యావసరాలు: పల్లెటూర్లో దొరికే స్వచ్ఛమైన పాలు, కూరగాయలు ఇక్కడ బంగారు ధర పలుకుతున్నాయి. ప్రతీ చిన్న వస్తువుకు డబ్బు చెల్లించాల్సిందే.
సమయం లేని సంసారం
రాజేష్ ఉదయం 8 గంటలకు వెళ్తే రాత్రి 10 గంటలకు అలసిపోయి వస్తాడు. ట్రాఫిక్లోనే సగం జీవితం గడిచిపోతోంది. అరుణకు మాట్లాడటానికి చుట్టుపక్కల ఎవరూ లేరు. అపార్ట్మెంట్లో పక్క పోర్షన్ వాళ్లు ఎవరో కూడా తెలియని పరిస్థితి. పల్లెటూర్లో ఉండే ఆ ఆత్మీయత ఇక్కడ మచ్చుకైనా కనిపించదు.
పిల్లల చదువు: ఒక పెద్ద సవాలు
రెండేళ్ల తర్వాత అరుణకు బాబు పుట్టాడు. బాబును స్కూల్లో చేర్పించే సమయానికి అరుణకు అసలు కష్టం తెలిసింది.
- స్కూల్ ఫీజులు: ఒక సాదాసీదా ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్లో ఎల్కేజీ సీటు కావాలన్నా లక్ష రూపాయల డొనేషన్, ఏడాదికి 80 వేల ఫీజు.
- కలుషిత వాతావరణం: బాబుకు స్వచ్ఛమైన గాలి దొరకక తరచూ జబ్బు పడటం, ఆసుపత్రి ఖర్చులు మరో భారంగా మారాయి.
అరుణకు అప్పుడు అర్థమైంది—డబ్బు సంపాదన పెరిగినా, ఖర్చుల హోరులో అది ఏమాత్రం చాలడం లేదు. “ఎంత సంపాదించినా ఏముంది? మిగిలేది సున్నా, పెరిగేది ఒత్తిడి” అని ఆమె లోలోపల మధనపడటం మొదలుపెట్టింది.
పల్లెటూరి ప్రయాణం: కళ్లు తెరిపించిన నిజం
అరుణ తన అన్నయ్య కూతురి ఫంక్షన్ కోసం సొంత ఊరికి వెళ్ళింది. అక్కడ తను వద్దనుకున్న సుధాకర్ భార్య సుమను చూసింది. సుమ ముఖంలో ఒక వింతైన ప్రశాంతత ఉంది.
- ప్రశాంతత: పల్లెటూర్లో గాలి స్వచ్ఛంగా ఉంది. చుట్టూ జనం ఆత్మీయంగా పలకరిస్తున్నారు.
- ఆర్థిక స్వేచ్ఛ: సుధాకర్ పొలంలో పండే పంట వల్ల ఇంట్లోకి బియ్యం, పప్పులు, కూరగాయల ఖర్చు లేదు. అక్కడ అద్దె కట్టే అవసరం లేదు.
- పిల్లల ఎదుగుదల: సుమ పిల్లలు ప్రకృతి ఒడిలో ఆడుకుంటూ ఎంతో ఆరోగ్యంగా ఉన్నారు. వారికి సిటీలోని ట్యూషన్ల ఒత్తిడి లేదు.
అరుణ గమనించింది ఏమిటంటే, సుధాకర్ రాజేష్ కంటే తక్కువ సంపాదిస్తున్నా, సంతోషంగా ఉన్నాడు. ఎందుకంటే అక్కడ “అవసరాలు తక్కువ, ఆనందం ఎక్కువ.”
Moral lesson: అరుణ నేర్చుకున్న పాఠం
తిరిగి హైదరాబాద్ వెళ్తున్నప్పుడు అరుణ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. “నేను గొప్పగా ఆలోచించి సిటీకి వచ్చాను కానీ, ప్రశాంతతను వదిలేశాను. డబ్బు వెనుక పరిగెత్తే ఈ పరుగు పందెంలో నా జీవితాన్ని ఎంజాయ్ చేయడం మర్చిపోయాను” అని గ్రహించింది.
ఇక్కడ ఇది ఒక అరుణ జీవితం మాత్రమే కాదు చాలామంది జీవితాల్లో ఇటువంటి సమస్య ఉంది. అలాగని సిటీలో ఉన్న వారిని పెళ్లి చేసుకొని సంతోషంగా ఉన్నవారు కూడా ఉన్నారు. కానీ చాలామంది జీవితాల్లో ప్రశాంతత లేకుండా ఎందుకు ఉందంటే దానికి కారణం అమ్మాయిలు కలల ప్రపంచాన్ని ఊహించుకోవడమే. ఇప్పుడు ఉన్నటువంటి ఇంటర్నెట్ సినిమాలు వాటి మోజుతో కలల ప్రపంచాన్ని ఊహించుకుంటూ ఉంటారు. కానీ ఒక జీవితం అంటే కేవలం భార్యాభర్త, పిల్లలు, ఒక కుటుంబం అనే ఆలోచించడం మర్చిపోయి చాలామంది బయటి ప్రపంచాన్ని ఎక్కువగా ఊహించుకుంటున్నారు. ప్రపంచమంతా అందంగా ఉన్నా అందులో మనము సంతోషంగా ఉన్నప్పుడే అది మనకు అందంగా కనిపిస్తుంది. మనం సంతోషంగా లేనప్పుడు ప్రపంచమంతా మనల్ని ఒంటరిగా వదిలేసింది అని భావనమునకు కలుగుతుంది. ఇప్పటికీ కూడా చాలామంది అమ్మాయిలు పల్లెటూర్లలో ఉండే అబ్బాయిల్ని పెళ్లి చేసుకోవడానికి ఆలోచిస్తున్నారు. నిజం చెప్పండి మనకు తెలిసి ఎన్ని కుటుంబాలు సిటీలో ఉన్న అమ్మాయి పల్లెటూరు వాడిని పెళ్లి చేసుకొని పల్లెటూర్లో స్థిరపడు పడడం మనం ఎంత మందిని చూశాం? ప్రతి ఒక్కరూ పల్లెటూరు నుండి సిటీకి వెళ్లి సెటిల్ అవ్వాలని ఆలోచిస్తున్నారే కానీ పల్లెటూర్లలో ఉండే ఆనందాన్ని వాళ్లు ఎప్పుడూ తెలుసుకోలేకపోతున్నారు. సిటీలో లక్ష రూపాయలు జీతం సంపాదించిన ఒకటే పల్లెటూర్లో పదివేల రూపాయలు జీతం సంపాదించిన ఒకటే ఎందుకంటే సిటీలో ఉన్నప్పుడు ఒత్తిడి లేకుండా బ్రతికిన వాడు ఎవరూ లేరు. తనకున్న ఆ ఒత్తిడి జీవితం వల్ల తన కుటుంబాన్ని కూడా పక్కనపెట్టి పని కోసం లేదా ఉద్యోగం కోసం ఎప్పుడూ బిజీగా ఉండే మనుషులమే మనం సిటీలో చూస్తాం. కానీ పల్లెటూర్లో అందుకు చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది. కడుపునిండా తింటారు, కంటి నిండా నిద్రపోతారు. వారికున్నటువంటి ప్రశాంతత ఎక్కడ దొరకదు.
ఇందులో ముఖ్యమైన ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే సిటీలో ఉండే వారిని కించపరచడం పల్లెటూర్లో ఉన్న వారిని గొప్ప చేయడం కాదు. మన అనుకూలమైన పరిస్థితులని మనం అర్థం చేసుకొని కలలో ప్రపంచంలో కాకుండా నిజ జీవితంలో బ్రతకాలి అని చెప్పే చెప్పే ఉద్దేశం మాత్రమే.
ఈ కథ మీకు నచ్చితే మీ స్నేహితులకు లేదంటే సిటీ అంటే కలల ప్రపంచం అని ఆలోచించే వారికి పంపించండి, కొంతైనా ఆలోచిస్తారేమో? అలాగే మీ స్నేహితులకి బంధువులకి షేర్ చేయడం మర్చిపోకండి. ఇటు వంటి మంచి రియాలిటీ స్టోరీస్ మన వెబ్సైట్ లో ఎప్పుడూ ఉంటాయి.
