10 రూపాయల నిమ్మకాయలు.. ఊరంతా భయం!
“ఆ ఊరి పచ్చదనం మరో ముచ్చటైతే, అక్కడి మూఢనమ్మకం మరో శాపం.”
ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని ఏదో ఒక మారుమూల గ్రామం… పచ్చని పొలాలు, పండిన పంటల వాసన, కలకలలాడే పిల్లల సందడి, మంచి మనసుతో మెలిగే మనుషులు. ఆ ఊరికి ఒకే ఒక సమస్య – మూఢనమ్మకం పట్టిన గాలి. ఎవరైనా కాస్త తుమ్మినా, ఎడమ కన్ను కొంటేనా, అది ఏదో అపశకునమని భయపడేవారు. అలాంటి ఊరినే ఒకసారి చూసి, కొందరు దుర్మార్గులు ఒక కుటిల ప్రణాళిక వేశారు. పగలు సంతోషంగా సందడి చేసే ఊరిని, రాత్రిపూట భయానక పీడకలగా మార్చాలని వాళ్లు నిర్ణయించుకున్నారు. ఎలాగైనా గ్రామస్తుల మనశ్శాంతి దోచుకోవాలి, అందుకే ముందు ఒక పని చేశారు. అర్ధరాత్రి సమయంలో, ఆ ఊరిలో మూడు రోడ్లు కలిసే చోటుకు వెళ్లి, మూడు రోడ్లు కలిసే కూడలి దగ్గర కుంకంతో కలిపిన నిమ్మకాయలను చిన్న ముక్కలుగా కోసి అక్కడ రోడ్ల మధ్యన పడేశారు.
తెల్లవారింది. ఊరి పెద్దలు, రైతులు, స్త్రీలు, అందరూ పనికి వెళుతుండగా, అక్కడ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్న కుంకంతో నిండిన నిమ్మకాయ ముక్కలను చూశారు. వెంటనే వారిలో తెలియని భయం మొదలైంది. “ఏమిటి ఈ వింత? మన ఊరికి ఏదో అరిష్టం జరగబోతోంది!” అన్నారు కొందరు పెద్దలు. ఆ మాట చాలామందికి వైరల్ అయింది. ఒక్క రోజులోనే ఆ ఊరిలో భయం తీవ్రమైంది. మొదటి రోజు ఆ నిమ్మకాయలు చూసి బెదిరిన గ్రామస్తులు, రెండో రోజే ఇంటి లోపలే ఉండి, పిల్లలను బైటకు వదలడం లేదు. స్త్రీలు సాయంకాలం నాటికే ఇంటి తలుపులు బీగం వేసేవారు.
“రాత్రి వింత శబ్దాలు, పగలు ఆ నిమ్మకాయల భయం – ఊరి వాతావరణమే మారిపోయింది.”
మొదటి విజయం చూసిన ఆ పోకిరీలు, మరింత ధైర్యంగా ఎప్పటికప్పుడు ఆనవాయితీ పాటిస్తూ, ఏదో ఒకరోజు రాత్రిపూట ఒక్కొక్క ఇంటి గుమ్మం దగ్గర లేదా ఆ ఇంటి ఆవరణలో చీకట్లో నిమ్మకాయలు పడేసి వెళ్లిపోయేవారు. ఆ ఇంటివాళ్లు, ఆ కుంకంతో నిండిన నిమ్మకాయను చూసి గుండెలు పగిలేలా బెదిరిపోయేవారు. “అయ్యో! తనకు ఏమైంది? ఎవరు ఇలా చేశారు?” అని ఆలోచించేవారు. ఇంతలో ఆ ఊరిలో ఒక మర్మమైన గజ్జల శబ్దం రాత్రిపూట వినిపించడం ప్రారంభమైంది. దూరంగా ఎవరో ఏడుస్తున్నట్లు, కొన్నిసార్లు దయ్యాల నవ్వులు అనిపించేవి. ఇవన్నీ ఆ పోకిరీలు వేసిన ట్రాప్ లేదా వారి స్నేహితులు సృష్టించిన విన్యాసాలే. కానీ గ్రామంలో ఉండే వారికి! అది పూర్తిగా రాత్రి పూట దయ్యాల చర్చిగా మారిపోయింది. చిన్నపిల్లలు అర్ధరాత్రి పీడకలలతో కేకలు వేసేవారు. ఆ ఊరి వాతావరణం, ఒకప్పుడు ఎంత సంతోషంగా ఉండేదో, అంత భయంకరంగా మారిపోయింది.
“ఆ ఊరిలో ఇక సంతోషం లేదు, సందడి లేదు. అక్కడ ఒకే ఒక్క విషయం మిగిలింది – పీడకలలా తరిమే భయం.”
ఈ సమయంలోనే, ఊరికి దూరంగా ఉంటూ చదువుకున్నటువంటి ఒక చురుకైన అబ్బాయి వచ్చాడు. తనకి ఇటువంటి మూఢనమ్మకాల మీద భయం లేదు వాటిని అసలు పట్టించుకోడు. అతని పేరు అశోక్. పండగ సెలవుల్లో తన ఇంటికి వచ్చాడు. గ్రామంలోకి అడుగుపెట్టిన వెంటనే వాతావరణంలో విషాదం గ్రహించాడు. “ఏమయింది అమ్మ? ఊరు చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది?” అని తన తల్లిని అడిగాడు. తల్లి సగం కంట తడిపెట్టుకుంటూ “బాబూ! ఊరిపై ఏదో దయ్యం విలాసం సాగిస్తోంది. రాత్రిళ్లు తలుపులు తీసుకోవడం మానేశాం. అశోక్ వెంటనే విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను సాయంత్రం ఆ నిమ్మకాయలు పడిన చోటుకు వెళ్లి, ఒక నిమ్మకాయ ముక్కను చేతితో ఎత్తాడు. అక్కడి ప్రజలు అతనిని చూసి, “అబ్బో! నీకు పిచ్చా? దాన్ని ముట్టుకుంటే ఏమవుతుందో?” అని హెచ్చరించారు. కానీ అశోక్ నిర్భయంగా, “ఇది కేవలం నిమ్మకాయ. దీనికి ఎలాంటి శక్తి లేదు. కుంకంతో కలిపితే ఇది అశుభం కాదు, ఇది మనకున్న భయం యొక్క నిదర్శనం” అని వారికి వివరించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ అనాదిగా వచ్చిన మూఢనమ్మకం వారిని వినడానికి సిద్ధపడలేదు. “నాయనా! అదంతా అర్ధం అవుతుంది, కానీ ఆ శబ్దాలు, ఆ దయ్యాల కేకలు… అవి మాత్రం నిజమే!” అన్నారు గ్రామస్తులు.
అశోక్ నిరుత్సాహపడలేదు. మరుసటి రోజు, రహస్యంగా నగరం నుంచి మూడు చిన్న సీసీ కెమెరాలు తెప్పించాడు. ఆ కెమెరాలను ఆ ఊరిలోని కీలకమైన మూడు మార్గాల్లో, ముఖ్యంగా నిమ్మకాయలు పడే ప్రదేశాలకు దగ్గర్లో, ఎవరికీ తెలియకుండా ఎత్తైన చెట్లకు, విద్యుత్ స్తంభాలకు అతికించాడు. ఒక వైపు తన సెల్ ఫోన్ ద్వారా రికార్డింగ్ ప్రారంభించాడు. ఆ పోకిరిలు ఆ రాత్రి మామూలు ప్రకారం వచ్చారు. ముసుగులు వేసుకుని, చేతిలో బుట్టలో నిమ్మకాయలతో, వారు మళ్లీ ఆ చోటుకు వచ్చి, అర్ధరాత్రి నిశ్శబ్దంలో నిమ్మకాయలు పడేసి, గజ్జలు కట్టి, ఏడుపు సౌండ్స్ కోసం రికార్డర్ వాయించి వెళ్లిపోయారు. వారు వెళ్లిన తర్వాత, సీసీ కెమెరా ఆ దృశ్యం పూర్తిగా రికార్డు చేసింది.
మరుసటి రోజు, అశోక్ గ్రామ పెద్దలను, యువకులను, ఇంటింటి ప్రతినిధులను ఊరి మధ్యలో ఉన్న దేవాలయం ముందు సమావేశపరిచాడు. అతను ఒక ల్యాప్టాప్ను తీసుకొచ్చి, పెద్ద స్క్రీన్ ఏర్పాటు చేశాడు. గ్రామస్తులు మొదట గజగజలాడారు. “ఇది దయ్యాల వీడియో అనుకుంటున్నారా?” అన్నాడు అశోక్. ఆ చీకటి రాత్రిలో ఒక మనిషి స్పష్టంగా… నిమ్మకాయలు పడేస్తూ, ముసుగు దించుకుంటూ కనిపించాడు. మరో క్లిప్ లో అదే మనుషులు గజ్జలు ఊపుతూ, మొబైల్ ఫోన్లో ఏడుపు సౌండ్ వింటున్నట్లు చేస్తూ కనిపించారు. ఆ కెమెరాలకు మనుషులు బాగా క్లోజ్ అప్ లో కనిపించేవారు. వారి ముఖాలను గుర్తుపట్టడానికి కూడా వీలుంది. ఆ ముఖాలు చూసి గ్రామస్తుల్లో ఒక్కసారిగా ఆందోళన కంటే కోపం ప్రబలింది. “అరెరె! ఇతను మన ఊరి పొరుగు గ్రామానికి చెందిన శంకర్ కదా! ఇతనికి మన ఊరి మీద ద్వేషం!” అని అరిచాడు ఒక రైతు. “వీళ్లు కేవలం పోకిరీలు! మనల్ని బెదిరించి మన మానసిక శాంతి దోచుకోవాలని చూస్తున్నారు!” అన్నాడు మరొక యువకుడు.
“ఆ భయం పూర్తిగా కరిగిపోయింది. ఎందుకంటే దయ్యం కాదు, మనిషే తన కుట్రను రుజుపు చేసుకున్నాడు.”
తెలివైన అశోక్, ఆ క్షణాన్ని ఉపయోగించుకుంటూ, ఆ నిమ్మకాయలను చేతిలోకి తీసుకొని ప్రశ్నించాడు, “చూడండి! ఇవి కేవలం ఊరు మార్కెట్లో పది రూపాయలకు నాలుగు దొరికే నిమ్మకాయలు. కుంకం అంటే మంచిది కానీ చెడ్డది కాదు. ఒక నిమ్మకాయకు మిమ్మల్ని భయపెట్టే శక్తి లేదు. ఆ శక్తి మీ ఊహకు, మీరు చిన్నప్పటి నుంచి నమ్ముతున్న కట్టుకథలకు మాత్రమే ఉంది. టెక్నాలజీ సహాయంతో దాన్ని ఇక్కడ రుజుపు చేశాను. ఈ నిమ్మకాయలు ఎన్ని పడేసినా, అసలు ప్రమాదం మీ మనసులోని భయానికే.” అశోక్ మాటలు విని ఆ ఊరి వాతావరణం పూర్తిగా మారిపోయింది. మొదటిసారి, గ్రామస్తులు నిమ్మకాయను చేతుల్లోకి తీసుకున్నారు. అందులో ఏమీ లేదని అర్థం చేసుకున్నారు. మరుసటి రోజు ఆ పోకిరీలు పట్టుబడి పోలీసులకు అప్పగించబడ్డారు. ఆ ఊరి శాంతి మరలా నెలకొంది. రాత్రిపూట మళ్లీ చిన్నారులు బండ్లు నెట్టుకుంటూ ఆడుకున్నారు. పెద్దలు చెట్ల కింద కబుర్లు చెప్పుకున్నారు. ఇలా, ఒక అద్భుతమైన మలుపుతో, మూఢనమ్మకం మీద సాంకేతికత గెలిచింది. అశోక్ దూరంగా ఉండి తన ఊరి వారికి ఎంతో మేలు చేశాడు.
“ఇది కేవలం కల్పితకథ కాదు. ఏదైనా సమస్యను ఎదుర్కోవడానికి మనకు తెలివి, ఆధునిక పద్ధతులు, నిజాయితీ ఉంటే చాలు. ఆ పోకిరీలు వేసిన భయం ప్రయోగం విఫలమైంది. ఎందుకంటే భయం అనేది చీకటిలోనే ఉంటుంది. విజ్ఞానం వెలుగులో అది చావుగుండం పడిపోతుంది.”
నిజానికి ఇది ఒక చిన్న కథలాగా అనిపించినా దీని లో చాలా లోతైన అర్థం ఉంది. ఎందుకంటే మూఢనమ్మకం అనేది ఎంత భయంకరంగా పాదుకపోయిందంటే చదువుతోనో వయసుతోనూ దానికి సంబంధం లేదు. ఎందుకంటే చదువు లేకుండా ఇంటిదగ్గర పొలం పనులు చేసుకునే వారైనా, పెద్ద పెద్ద చదువులు చదివి విదేశాలలో బ్రతికిన వారైనా ఇంటికి వచ్చాక ఎక్కడైనా నిమ్మకాయ కుంకుమ పూసి కనిపిస్తే దాన్ని దాటడానికి గుండెలు సరిపోవు. దారిలో ఎక్కడైనా ఉప్పు మిరపకాయలు కనిపిస్తే ఆ దారిలో పోవడానికి సంకోచిస్తారు. పొరపాటున చూడకుండా దానిని తొక్కితే తను మానసికంగా ఎంత భయభ్రాంతులను చెందుతాడో ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కర్లేదు. అందులో ఏమీ లేకున్నా తనకి అనారోగ్యం వస్తుంది. తను రాత్రుల్లో నిద్రపోవడానికి భయపడతాడు. ఇది మన యొక్క మూఢ నమ్మకం.
గ్రామంలో ఉన్నప్పుడు నాకు కూడా కొద్దిగా ఎందుకో భయంగా అనిపిస్తుంది కానీ పట్టణంలో వచ్చిన తర్వాత నాకు ఎప్పుడు అటువంటి ఆలోచన గాని భయం కానీ రాలేదు . దీనికి నేను గమనించినటువంటి ప్రధానమైన కారణం ఏమిటంటే గ్రామంలో వెలుతురు తక్కువగా ఉంటుంది. మనుషులు శబ్దాలు చేయడం తక్కువగా ఉంటుంది త్వరగా తిని త్వరగా నిద్రకు వెళ్తారు. అప్పుడు చీకటిగా అనిపిస్తుంది ఒంటరితనం అని అనిపిస్తుంది . బయటికి రావాలంటే ఎవరూ లేరు, ఊరి వారంతా నిద్రపోయారు, మనం ఒంటరిగా ఎలా వెళ్లాలి అని ఆలోచన వస్తుంది. అదే పట్టణంలో అయితే ప్రతి సందర్భంలో ఎవరో ఒకరు తిరుగుతూనే ఉంటారు. ఎంత ఒంటరిగా ఉన్నా కూడా మనకు భయం అనిపించదు కారణము మన యొక్క మనసు, మనం ఉన్నటువంటి వాతావరణం అంతేకానీ నిజానికి ఎక్కడ ఏమి ఉండదు.
ఇన్ని తెలివితేటలు కలిగినటువంటి ఒక మనిషిని రెండు రూపాయలు విలువ చేసే ఒక నిమ్మకాయ భయపెడుతుంది. ఆ దారిన వెళ్ళటానికి సంకోచించేలా చేస్తుంది . కానీ ఆ నిమ్మకాయని మనం ఎన్నోసార్లు తిని ఉంటాం. నిమ్మకాయ మన ఇంట్లో ఉన్నా మన చేతిలో ఉన్న భయం అనిపించదు కానీ ఒక నిమ్మకాయ దారిలో కనిపిస్తే ఎక్కడ లేని భయం వస్తుంది, అది ఏమిటో అర్థం కాదు. ఎందుకు భయపడతామో అర్థం కాదు. దీనినే మూఢనమ్మకం అంటాము.
10 లక్షలు పెట్టి కారు కొన్నప్పుడు కారులో పెట్రోల్ ఉండాలి, డ్రైవర్ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి, మనకు డ్రైవింగ్ వచ్చి ఉండాలి. అంతేకానీ టైర్ కింద నాలుగు నిమ్మకాయలు పెట్టినంత మాత్రాన ఆ కారుకి శుభం జరగదు. 10 లక్షల విలువైన కారుకి పది రూపాయల విలువైన నిమ్మకాయలు రక్షణ ఇస్తాయా? దీన్ని మూఢనమ్మకమనక ఏమంటారు? ఇటువంటి మూఢనమ్మకమైనటువంటి ఆలోచనలు ఉన్నాయి కాబట్టే మనము నిమ్మకాయ బయట కనిపించినప్పుడు భయపడుతున్నాము. మనిషిని నమ్మాలి వస్తువులను కాదు. మనిషి మీద మనిషి యొక్క తెలివి మీద ఆధారపడాలి, అప్పుడు జీవితం ముందుకు వెళుతుంది కాబట్టి మూఢనమ్మకాలని వదిలేద్దాం. రియాలిటీలో బ్రతుకుదాం. మీ ఊరిలో కూడా ఇటువంటి పరిస్థితులు ఉన్నాయా? మీకు కూడా ఇటువంటి పరిస్థితులు ఎదురయ్యాయా? కామెంట్ రూపంలో తెలియజేయండి.
గమనిక (Disclaimer)
“ఈ కథ కేవలం పాఠకులలో సామాజిక అవగాహన కల్పించడానికి మరియు వినోదం కోసం మాత్రమే రాయబడింది. ఈ కథలో ప్రస్తావించిన సంఘటనలు, పాత్రలు మరియు సన్నివేశాలు కల్పితం. ఎవరినీ వ్యక్తిగతంగా ఉద్దేశించినవి కావు. మూఢనమ్మకాలను ప్రోత్సహించడం మా ఉద్దేశ్యం కాదు; కేవలం శాస్త్రీయ ఆలోచనను మరియు ధైర్యాన్ని పెంపొందించడమే ఈ కథా ఉద్దేశ్యం. పాఠకులు గమనించగలరు.”
ఇలాంటి ఉత్కంఠభరితమైన, నిజ జీవిత ఘటనల ఆధారిత కథలు మరిన్ని చదవడానికి మా వాట్సాప్ ఛానల్ ను జాయిన్ చేసుకోండి. ప్రతి వారం కొత్త థ్రిల్లర్, సస్పెన్స్, క్రైమ్ కథలు నేరుగా మీ మొబైల్ కి వస్తాయి.
About the Author
