మాయా తెరల వెనుక మనుషులు: చేతిలోని స్మార్ట్ఫోన్ బంధాలను పెంచుతోందా... లేక దూరం చేస్తోందా? విక్రమార్కుడికి భేతాళుడు విసిరిన సరికొత్త డిజిటల్ సవాల్!
“మీ సోషల్ మీడియా అకౌంట్లో లక్షల మంది ఫాలోవర్స్ ఉండొచ్చు, మీరు పెట్టే ప్రతి పోస్ట్కి వేలల్లో లైకులు రావచ్చు! కానీ, కరెంట్ లేని ఒక చీకటి రాత్రి మీ ప్రాణం ప్రమాదంలో పడితే.. ఆ లక్షల మందిలో ఒక్కరైనా వస్తారా? నవయుగపురానికి చెందిన ఆకాష్ జీవితంలో సరిగ్గా ఇదే జరిగింది. అర్ధరాత్రి శ్మశానంలో విక్రమార్కుడి భుజంపై చేరిన భేతాళుడు అడిగిన ఈ తరం డిజిటల్ ప్రశ్న ఏంటి? విక్రమార్కుడు చెప్పిన షాకింగ్ సమాధానం ఏంటో తెలియాలంటే ఈ కథ చదవాల్సిందే!”
అర్ధరాత్రి శ్మశానం – భేతాళుడి ఆగమనం
కార్తీక బహుళ అమావాస్య నాటి అర్ధరాత్రి. ఎప్పటిలాగే విక్రమార్క మహారాజు పట్టుదలతో మండుతున్న శ్మశానవాటికలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడున్న ఒక పెద్ద జమ్మి చెట్టుపై వేలాడుతున్న శవాన్ని కిందికి దించి, తన భుజంపై వేసుకుని నిశ్శబ్దంగా నడవడం ప్రారంభించాడు.
అప్పుడు ఆ శవంలోని భేతాళుడు వికటహాసం చేస్తూ, “రాజా! నీ పట్టుదల అమోఘం. కానీ ఈ ఆధునిక కాలంలో కూడా ఇంకా కండబలాన్ని నమ్ముకుని ఈ అర్ధరాత్రి పూట నాలాంటి శవాలను మోస్తున్నావు. ఈ కాలపు యువత చేతిలో ఒక చిన్న ‘మాయా పెట్టె’ (స్మార్ట్ఫోన్) పట్టుకుని, ప్రపంచాన్ని వేలిముద్రలతో శాసిస్తున్నారు. అలాంటి ఒక ఆధునిక ప్రపంచంలో జరిగిన ఒక విచిత్రమైన కథను నీకు చెప్తాను, శ్రమ తెలియకుండా విను. నా ప్రశ్నకు సమాధానం తెలిసి కూడా చెప్పకపోయావో, నీ తల వేయి ముక్కలవుతుంది!” అంటూ కథ చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
నయా నగర విశేషం – వర్చువల్ ప్రపంచంలో ‘ఆకాష్’
అది నవయుగపురం అనే ఒక అత్యాధునిక నగరం. అక్కడ ఆకాష్ అనే ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ ఉండేవాడు. అతను సాంకేతిక విద్యలో మహా మేధావి. ఇంటర్నెట్ ప్రపంచంలో అతనికి లక్షల మంది అభిమానులు (Followers) ఉన్నారు. అతను సోషల్ మీడియాలో ఏ పోస్ట్ పెట్టినా వేలల్లో లైకులు, కామెంట్లు వచ్చేవి. ఆన్లైన్ ప్రపంచంలో అతనొక పెద్ద సెలబ్రిటీ.
అయితే, ఆకాష్కు ఒక విచిత్రమైన అలవాటు ఉంది. తన ల్యాప్టాప్, మొబైల్ స్క్రీన్ల ముందు ఉన్నప్పుడు చూపించే శ్రద్ధ, ప్రేమను.. నిజ జీవితంలో తన కళ్ళముందు ఉన్న మనుషులపై చూపించలేకపోయేవాడు.
మూడు బంధాల ముడి – ఒకే ఇంట్లో మూడు లోకాలు
ఆకాష్ ఇంట్లో అతనితో పాటు ముసలివాడైన అతని తండ్రి ‘రామారావు’, అలాగే ఆకాష్ను ప్రాణంగా ప్రేమించే అతని భార్య ‘స్నేహ’ ఉండేవారు. రామారావుగారు పాతకాలపు మనిషి కావడంతో, కొడుకుతో కూర్చుని కాసేపు మాట్లాడాలని, మనవడి ముచ్చట్లు పంచుకోవాలని ఆశపడేవారు. భార్య స్నేహ, రోజంతా ఆఫీస్ పనితో అలిసిపోయి వచ్చే భర్తకు తను చేసిన వంటలు తినిపించి, కబుర్లు చెప్పాలనుకునేది.
కానీ ఆకాష్ పరిస్థితి వేరుగా ఉండేది:
- తండ్రితో బంధం: తండ్రి రామారావుగారు ఏదైనా అడగడానికి వస్తే, “నాన్న! ఇప్పుడు నాకు ఆన్లైన్ గ్లోబల్ మీటింగ్ ఉంది, డిస్టర్బ్ చేయకండి” అని తలుపు వేసుకునేవాడు. కానీ అదే సమయంలో సోషల్ మీడియాలో “వృద్ధులను గౌరవించడం ఎలా? సమాజంలో కొడుకుల బాధ్యత” అనే అంశంపై పెద్ద వ్యాసం రాసి పోస్ట్ చేసేవాడు. దానికి నెటిజన్లు “నువ్వు దేవతవయ్యా ఆకాష్!” అంటూ కామెంట్లు పెట్టేవారు.
- భార్యతో బంధం: భార్య స్నేహ ప్రేమగా కాఫీ తెచ్చి ఇస్తే, కనీసం ఆమె ముఖం కూడా చూడకుండా ఫోన్ చూస్తూ అందుకునేవాడు. కానీ ఇన్స్టాగ్రామ్లో మాత్రం భార్యతో పాత ఫోటో ఒకటి పెట్టి, “నా అర్ధాంగి, నా సర్వస్వం… నువ్వు లేకుంటే నేను లేను” అని క్యాప్షన్ పెట్టేవాడు. దానికి వేలల్లో లైకులు వచ్చేవి.
ఇలా ఆకాష్ నిజ జీవితంలో ఒంటరిగా ఉంటూ, వర్చువల్ (డిజిటల్) ప్రపంచంలో మాత్రం మహా బంధుప్రీతి గలవాడిగా చలామణీ అయ్యేవాడు.
ఊహించని విపత్తు – డిజిటల్ గుండె చప్పుడు
ఒకరోజు నగరంలో పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. విద్యుత్ సరఫరా నిలిచిపోయింది. అన్నింటికంటే ఘోరంగా ఇంటర్నెట్ టవర్లు కూలిపోయి, నగరమంతా ‘డిజిటల్ బ్లాక్అవుట్’ అయ్యింది. అంటే ఆకాష్ చేతిలో ఉన్న ఫోన్ కేవలం ఒక ఖాళీ అద్దం ముక్కలా మారిపోయింది. లైకులు లేవు, కామెంట్లు లేవు, నెట్ లేదు.
ఆకాష్ ఒక్కసారిగా పిచ్చెక్కినట్లయిపోయాడు. చేతులు వణకడం మొదలయ్యాయి. తన అభిమానులు తన గురించి ఏమనుకుంటున్నారో, తను పెట్టిన పోస్టులకు ఎన్ని లైకులు వచ్చాయో తెలియక గదిలో అటు ఇటు తిరగసాగాడు. అదే సమయంలో అతని గుండెల్లో తీవ్రమైన నొప్పి మొదలైంది. ఊపిరి ఆడటం లేదు. భయంతో కిందపడిపోయాడు.
ఆ చీకట్లో అతని అరుపులు విని తండ్రి రామారావు, భార్య స్నేహ పరుగున వచ్చారు. ఫోన్లలో సిగ్నల్ లేదు కాబట్టి అంబులెన్స్కు ఫోన్ చేయడం సాధ్యం కాలేదు.
నిజమైన పరాక్రమం – తెరలు దాటిన ప్రేమ
పరిస్థితి తీవ్రతను గమనించిన ముసలి తండ్రి రామారావు, ఆ వయసులో కూడా తుఫాను వానను లెక్కచేయకుండా, రెండు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న డాక్టర్ను పిలవడానికి చీకట్లోనే నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు.
ఇటు ఇంట్లో భార్య స్నేహ, కరెంట్ లేకపోయినా కవ్వంతో కొవ్వొత్తి వెలుతురులో భర్త గుండెను నిమురుతూ, ప్రథమ చికిత్స చేస్తూ, కన్నీళ్లతో అతనికి ధైర్యం చెప్పసాగింది. గంట సేపు పోరాడి తండ్రి డాక్టర్ను తీసుకువచ్చాడు. డాక్టర్ సకాలంలో వైద్యం చేయడంతో ఆకాష్ ప్రాణాపాయం నుండి తప్పించుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయానికి తుఫాను తగ్గింది. ఇంటర్నెట్ సిగ్నల్స్ మళ్ళీ వచ్చాయి. ఫోన్ టకటకా మోగడం మొదలైంది. వందల మెసేజ్లు వచ్చాయి. కానీ ఆకాష్ ఆ ఫోన్ను పక్కన పడేసి, తన ప్రాణాలు కాపాడిన తండ్రి కాళ్ళపై పడి ఏడ్చాడు, భార్యను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
భేతాళుడి క్లిష్టమైన మోడ్రన్ ప్రశ్న
కథ ముగించి భేతాళుడు విక్రమార్కుడి భుజంపై నుండి నవ్వి ఇలా అన్నాడు:
“రాజా! కథ విన్నావు కదా. ఇప్పుడు నా ప్రశ్న విను. ఆకాష్ ఆన్లైన్ ప్రపంచంలో లక్షల మందికి ఆదర్శంగా నిలిచాడు. వృద్ధుల గురించి, ప్రేమ గురించి అద్భుతమైన వ్యాసాలు రాశాడు. కానీ విపత్తు వచ్చినప్పుడు ఆ లక్షల మందిలో ఒక్కరు కూడా అతని ప్రాణాలు కాపాడటానికి రాలేదు. పైగా అతను ఎవరినైతే నిర్లక్ష్యం చేశాడో—ఆ ముసలి తండ్రి, అమాయకపు భార్య మాత్రమే అతని ప్రాణాలు కాపాడారు.
ఇప్పుడు చెప్పు: ఈ ఆధునిక యుగంలో ‘నిజమైన బంధం’ ఏది? ఆకాష్ను మెచ్చుకున్న ఆ లక్షల మంది నెటిజన్లదా? లేక ఇంట్లో ఉండి నిర్లక్ష్యానికి గురైన తండ్రి, భార్యలదా? ఒకవేళ ఆకాష్ చేసిన డిజిటల్ సామాజిక సేవ నిజమైంది అయితే, ప్రకృతి అతనికి ఎందుకు ఇంత పెద్ద శిక్ష వేసింది? సమాధానం తెలిసి కూడా చెప్పకపోయావో నీ తల పగిలిపోతుంది!”
విక్రమార్కుడి అద్భుత సమాధానం
విక్రమార్కుడు ఏమాత్రం తడబడకుండా గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా సమాధానం చెప్పాడు:
“భేతాళా! దీనికి సమాధానం చాలా స్పష్టం. ఈ ఆధునిక యుగంలో మనుషులు ‘ప్రశంసల భ్రమ’లో బతుకుతున్నారు.
భ్రమ vs వాస్తవం: ఆకాష్ సోషల్ మీడియాలో చూపించిన ప్రేమ ‘ప్రదర్శన’ (Exhibition) మాత్రమే, కానీ అతని తండ్రి, భార్య చూపించింది ‘ఆచరణ’ (Action). ఆన్లైన్ ప్రపంచంలో ఉండే బంధాలు కేవలం ‘అవసరాలు’ మరియు ‘కాలక్షేపం’ మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. కానీ కళ్ళముందు ఉన్న కుటుంబ బంధం ‘రక్తం’, ‘బాధ్యత’ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
ప్రకృతి నేర్పిన పాఠం: ప్రకృతి ఆకాష్కు శిక్ష వేయలేదు, ఒక ‘కనువిప్పు’ కలిగించింది. డిజిటల్ తెరల వెనుక ఉన్న లైకులు మనిషి అహాన్ని (Ego) పెంచుతాయే తప్ప, ఆపదలో ప్రాణాన్ని నిలపలేవు అని నిరూపించింది.
నిజమైన బంధం: ఈ మోడ్రన్ యుగంలో నిజమైన బంధం అంటే ఇంటర్నెట్ సిగ్నల్తో సంబంధం లేకుండా, కరెంట్ లేని చీకటి రాత్రిలో కూడా నీ కోసం పరుగు తీసే గుండె చప్పుడు మాత్రమే. కాబట్టి, ఆకాష్ సోషల్ మీడియా బంధం నకిలీది, అతని కుటుంబ బంధమే నిజమైంది!”
ముగింపు
విక్రమార్కుడు అలా సరైన సమాధానం చెప్పి తన మౌనాన్ని వీడగానే… భేతాళుడు “శభాష్ రాజా! మోడ్రన్ సమస్యను కూడా చాలా చక్కగా విశ్లేషించావు. కానీ నువ్వు మాట్లాడావు కాబట్టి నిబంధన ప్రకారం నేను నీకు దక్కను!” అంటూ వికటహాసం చేస్తూ శవంతో సహా మళ్ళీ ఎగిరిపోయి జమ్మి చెట్టు ఎక్కాడు.
ఇటువంటి అద్భుతమైన ఆసక్తికరమైన కథల కోసం మా వెబ్సైట్ ని ఫాలో అవ్వండి.
