Work From Home... ఉద్యోగం దక్కింది, కుటుంబం దూరమైంది!
“రోజంతా ఇంట్లోనే ఉంటున్నాడు… కానీ భార్యతో మాట్లాడేందుకు ఐదు నిమిషాలు కూడా లేవు. కొడుకు రక్తం కారుతున్నా ల్యాప్టాప్నే ఎంచుకున్నాడు. చివరకు ఒక ఉత్తరం… ఒక ఖాళీ ఇల్లు… ఒక జీవిత పాఠం! అసలు తప్పు కంపెనీదా? భార్యదా? లేక రాఘవ్దా? విక్రమార్కుడు చెప్పిన సమాధానం ప్రతి ఉద్యోగి ఆలోచించేలా చేస్తుంది.”
అర్ధరాత్రి శ్మశానం – భేతాళుడి కొత్త సవాల్
ఆ అర్ధరాత్రి శ్మశానవాటికలో గాలి ఉధృతికి ఎండుటాకులు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. ఆకాశంలో నల్లటి మేఘాల చాటున చంద్రుడు దాక్కున్నాడు. విక్రమార్క మహారాజు ఏమాత్రం అలసట లేకుండా, జమ్మి చెట్టు పైకి పాకి, అక్కడ వేలాడుతున్న శవాన్ని కిందికి దించి భుజంపై వేసుకుని ముందుకు నడవడం ప్రారంభించాడు.
అప్పుడు ఆ శవంలోని భేతాళుడు వికటహాసం చేస్తూ, “రాజా! నీ నిశ్చలమైన సంకల్పానికి నా అభినందనలు. నిన్నటి కథలో సోషల్ మీడియా వైరల్ పిచ్చి వెనుక ఉన్న వికృతిని చూశావు. ఈ రోజు నీకోసం ఈ ఆధునిక యుగంలో ఉద్యోగ బాధ్యతలు, సాంకేతిక సౌకర్యాల పేరిట వచ్చిన ‘వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్’ (Work From Home) సంస్కృతి వల్ల, ఒకే ఇంట్లో ఉంటూనే మనుషులు ఎలా దూరమైపోతున్నారో తెలిపే ఒక ఆలోచించదగ్గ కథను చెప్తాను, విను. నా ప్రశ్నకు సమాధానం తెలిసి కూడా చెప్పకపోయావో నీ తల వేయి ముక్కలవుతుంది!” అంటూ కథ చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
నయా నగరంలో ‘రాఘవ్’ – గదికే పరిమితమైన జీవితం
అది ఐటీ పురం అనే ఒక పెద్ద మహానగరం. అక్కడ రాఘవ్ అనే ఒక సాఫ్ట్వేర్ మేనేజర్ ఉండేవాడు. అతను చాలా బాధ్యతాయుతమైన ఉద్యోగి, కష్టపడే తత్వం ఉన్నవాడు. కోవిడ్ సమయం నుండి అతని కంపెనీ పూర్తిగా ‘వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్’ సౌకర్యాన్ని కల్పించింది. రోజుకో నాలుగు గంటలు ప్రయాణంలో గడపాల్సిన అవసరం లేదని, ఇంట్లోనే ఉంటూ ప్రశాంతంగా పని చేసుకోవచ్చని రాఘవ్ మొదట్లో ఎంతో సంతోషించాడు.
కానీ కాలక్రమేణా ఆ సౌకర్యమే అతనికి ఒక పెద్ద బంధనంగా మారిపోయింది. గ్లోబల్ క్లయింట్లతో మీటింగ్లు, ప్రాజెక్ట్ డెడ్లైన్లు, నిరంతర ఈమెయిళ్ల వల్ల రాఘవ్ ఉదయం ఎనిమిది గంటల నుండి అర్ధరాత్రి వరకు తన ల్యాప్టాప్ స్క్రీన్ ముందే గడిపేవాడు.
ఒకే ఇల్లు – రెండు వేర్వేరు ధృవాలు
రాఘవ్ ఇంట్లోనే అతని భార్య ‘శృతి’, ఆరేళ్ల కొడుకు ‘అభినవ్’ ఉండేవారు. రాఘవ్ ఇంట్లోనే ఉంటున్నాడు కదా అని శృతి మొదట్లో సంతోషించినా, క్రమంగా ఆమెకు తీవ్రమైన నిరాశే మిగిలింది.
- భార్యతో దూరం: శృతి కాఫీ తీసుకుని రాఘవ్ గదిలోకి వస్తే… అతను కనీసం తల తిప్పి చూడకుండా సైగలతో కాఫీ టేబుల్ పై పెట్టమనేవాడు. “కాసేపు మాట్లాడండి” అని అడిగితే, “నాకు క్లయింట్ కాల్ ఉంది శృతి, డిస్టర్బ్ చేయకు” అని కోప్పడేవాడు.
- కొడుకు ఆవేదన: చిన్నారి అభినవ్ తన చేతిలో ఉన్న బొమ్మలు లేదా డ్రాయింగ్ బుక్ పట్టుకుని తండ్రి దగ్గరికి వచ్చి, “నాన్నా! నాతో కాసేపు ఆటాడుకోవా?” అని అడిగితే, రాఘవ్ ల్యాప్టాప్ నుండి కళ్లు తిప్పకుండా… “నాకు చాలా పని ఉంది నాన్న, వెళ్లి అమ్మతో ఆడుకో” అని పంపించేసేవాడు.
శారీరకంగా రాఘవ్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడు, కానీ మానసికంగా అతను వేల మైళ్ల దూరంలో ఉన్న ఆఫీస్ సర్వర్లలో బందీ అయిపోయాడు. ఒకే ఇల్లు… కానీ భార్యాపిల్లలది ఒక లోకం, రాఘవ్ది ఒక లోకం అయిపోయింది.
విపత్తు – నిశ్శబ్దంగా విరిగిన బంధం
ఒకరోజు రాఘవ్ ఆఫీస్ ప్రాజెక్ట్ డెలివరీలో మహా బిజీగా ఉన్నాడు. వరుస మీటింగ్లతో తలమునకలై ఉన్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో కొడుకు అభినవ్ హాల్లో ఆడుకుంటూ కిందపడిపోయాడు. నుదుటిపై పెద్ద గాయమై రక్తం కారడం మొదలైంది. శృతి కంగారుగా ఏడుస్తూ రాఘవ్ రూమ్ తలుపు తట్టింది.
రాఘవ్ అప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన ఆన్లైన్ ప్రెజెంటేషన్లో ఉన్నాడు. శృతి వచ్చి “అభినవ్కి దెబ్బ తగిలింది, హాస్పిటల్కి తీసుకెళ్లాలి” అని చెప్పగానే… రాఘవ్ తీవ్రమైన ఒత్తిడిలో విచక్షణ కోల్పోయి, “నాకు ఇక్కడ కెరీర్ డిసైడింగ్ మీటింగ్ నడుస్తోంది శృతి! నువ్వు కార్ డ్రైవింగ్ నేర్చుకున్నావు కదా, నువ్వే తీసుకెళ్లొచ్చు కదా? చిన్న చిన్న వాటికి నన్ను డిస్టర్బ్ చేయకు” అని తలుపు వేసేశాడు.
శృతి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆ క్షణంలో ఆమెకు రాఘవ్ ప్రవర్తన తీవ్రమైన ఆవేదనను కలిగించింది. ఆమె ఒంటరిగానే కొడుకును హాస్పిటల్కి తీసుకెళ్లి, కుట్లు వేయించి, తిరిగి ఇంటికి తీసుకొచ్చింది.
కనువిప్పు – ఖాళీ అయిన ఇల్లు
ఆ రాత్రి 11 గంటలకు రాఘవ్ ఆఫీస్ పని ముగించుకుని, ల్యాప్టాప్ క్లోజ్ చేసి హాల్లోకి వచ్చాడు. ఇల్లంతా చీకటిగా, నిశ్శబ్దంగా ఉంది. బెడ్రూమ్లోకి వెళ్లి చూస్తే భార్యాపిల్లలు లేరు. టేబుల్ మీద ఒక ఉత్తరం ఉంది.
శృతి ఆ ఉత్తరంలో ఇలా రాసింది:
“రాఘవ్! మీరు ఆఫీస్కి వెళ్లేటప్పుడు వారంలో ఐదు రోజులు మాత్రమే మాకు దూరంగా ఉండేవారు, శని ఆదివారాలు మాకోసం కేటాయించేవారు. కానీ ఈ ‘వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్’ వచ్చినప్పటి నుండి మీరు మాకు 24 గంటలూ అందుబాటులో లేని వస్తువులా మారిపోయారు. కళ్లముందే ఉన్న కొడుకు రక్తం కారుతున్నా రాని మీ ఉద్యోగం, మీ ఇల్లు మాకెందుకు? నేను అభినవ్ను తీసుకుని మా అమ్మగారి ఊరికి వెళ్లిపోతున్నాను. మీకు మీ ల్యాప్టాప్తోనే ప్రశాంతంగా పని చేసుకోండి.”
రాఘవ్కి ఒక్కసారిగా పగలు రేయి ఒక్కటైనట్లు అనిపించింది. తను ఎవరి కోసం రాత్రింబగళ్లు కష్టపడుతున్నాడో, ఆ బంధాలే తనను వదిలి వెళ్ళిపోయాయి. తను సంపాదిస్తున్న డబ్బు, పొందుతున్న ప్రశంసలు ఏవీ ఆ ఖాళీ ఇల్లు ఇచ్చే బాధను పోగొట్టలేకపోయాయి.
భేతాళుడి క్లిష్టమైన మోడ్రన్ ప్రశ్న
కథ ముగించి భేతాళుడు విక్రమార్కుడి భుజంపై నుండి వికృతంగా నవ్వి ఇలా అన్నాడు:
తల వేయి ముక్కలవుతుంది!”
“రాజా! కథ విన్నావు కదా. ఈ ఆధునిక కాలంలో ‘వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్’ అనేది మనుషుల సౌకర్యం కోసం వచ్చింది. కానీ అది రాఘవ్ కుటుంబంలో పెద్ద చీలిక తెచ్చింది. శృతి కొడుకును తీసుకుని వెళ్ళిపోవడానికి దారితీసిన ఈ పరిస్థితికి అసలైన బాధ్యుడు ఎవరు?
- ఉద్యోగుల వ్యక్తిగత సమయాన్ని కూడా లాగేసుకుంటూ, నిరంతర ఒత్తిడిని కలిగిస్తున్న ఆధునిక కార్పొరేట్ కంపెనీలా?
- భర్త కెరీర్ ఒత్తిడిని, బాధ్యతలను అర్థం చేసుకోకుండా, ఒక చిన్న గొడవకే ఇల్లు వదిలి వెళ్ళిపోయిన భార్య శృతిదా?
- లేక కళ్లముందున్న బంధాల కంటే ఆఫీస్ పనే ముఖ్యం అనుకుని, కుటుంబానికి సమయం ఇవ్వని రాఘవ్ స్వయంకృతాపరాధమా?
ఈ ముగ్గురిలో అసలైన దోషి ఎవరో సరిగ్గా చెప్పకపోయావో నీ
విక్రమార్కుడి అద్భుత సమాధానం
విక్రమార్కుడు ఏమాత్రం తడబడకుండా, గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా సమాధానం చెప్పాడు:
“భేతాళా! ఈ ఆధునిక జీవనశైలి సమస్యకు పూర్తి బాధ్యుడు రాఘవ్ మాత్రమే. దానికి గల కారణాలు ఇవే:
- సరిహద్దుల లోపం (Lack of Boundaries): ఆఫీస్ ఆఫీస్ లోనే ఉండాలి, ఇల్లు ఇట్లోనే ఉండాలి. వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్ ఇచ్చినప్పుడు ఆఫీస్ పని సమయాన్ని, కుటుంబ సమయాన్ని వేరు చేసుకునే ‘సమయ పాలన’ (Time Management) రాఘవ్కు ఉండాలి. టెక్నాలజీ సౌకర్యాన్ని బానిసత్వంగా మార్చుకున్నది రాఘవే.
- కంపెనీ తప్పు కాదు: కార్పొరేట్ కంపెనీలు పని అడుగుతాయి నిజమే, కానీ కుటుంబ బంధాలను తెంచుకోమని చెప్పవు. ఒకవేళ ఒత్తిడి ఎక్కువైతే కంపెనీతో మాట్లాడాలి లేదా ప్రత్యామ్నాయం చూసుకోవాలి కానీ, ఆ కోపాన్ని కుటుంబంపై చూపించడం తప్పు.
- భార్య నిర్ణయం సమంజసమే: కొడుకు ప్రమాదంలో ఉన్నప్పుడు కూడా రాఘవ్ చూపించిన నిర్లక్ష్యం శృతికి భద్రతా భావాన్ని దూరం చేసింది. శారీరకంగా పక్కనే ఉంటూ, మానసికంగా ఒంటరితనాన్ని మిగిల్చే బంధం కంటే దూరంగా ఉండటమే మేలని ఆమె భావించింది. ఆమె తీసుకున్న నిర్ణయం ఆవేశంతో తీసుకున్నది కాదు, రాఘవ్కు కనువిప్పు కలిగించడానికి తీసుకున్నది.
కాబట్టి, బాధ్యతల పేరిట యాంత్రికంగా మారిపోయి, కళ్లముందున్న ఆత్మీయుల విలువను గుర్తించని రాఘవ్ ప్రవర్తనే ఈ విచ్ఛిన్నానికి అసలైన కారణం!”
ముగింపు
విక్రమార్కుడు అలా సరైన సమాధానం చెప్పి తన మౌనాన్ని వీడగానే… భేతాళుడు “శభాష్ రాజా! నేటి తరం ఐటీ ఉద్యోగుల మానసిక సంఘర్షణను, కుటుంబ విలువల ప్రాధాన్యతను చాలా చక్కగా విశ్లేషించావు. కానీ నువ్వు మాట్లాడావు కాబట్టి నిబంధన ప్రకారం నేను నీకు దక్కను!” అంటూ వికటహాసం చేస్తూ శవంతో సహా మళ్ళీ ఎగిరిపోయి జమ్మి చెట్టు ఎక్కాడు.
నీతి (Moral): ఎంత సంపాదించినా, ఎంత పెద్ద ఉద్యోగం చేసినా చివరకు మనం తిరిగొచ్చేది కుటుంబం కోసమే. సాంకేతికత మన పనిని సులువు చేయాలి కానీ, మన మనసులను, మనుషులను దూరం చేయకూడదు. వర్క్-లైఫ్ బ్యాలెన్స్ (Work-Life Balance) అనేది ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో చాలా ముఖ్యం.
మరిన్ని అప్డేట్స్ కొరకు వాట్సాప్ చానల్ లో జాయిన్ అవ్వండి.
About the Author
