బిగ్ బాస్ 10: గొడవలను వేడుకగా మార్చిన మన సంస్కృతి ఎటు పయనిస్తోంది?

రాత్రి తొమ్మిదిన్నర అయ్యింది. ఇల్లంతా చీకటిగా ఉన్నా, హాల్లో టీవీ వెలుగులో ఒక కుటుంబం కదలకుండా కూర్చుని ఉంది. తెరపై ఎవరో ఒకరు మరొకరిపై అరుస్తున్నారు, ఒకరు ఏడుస్తున్నారు, మరొకరు గదిలోంచి బయటకు వెళ్ళిపోతున్నారు. ఈ దృశ్యం ఏ సినిమాదో కాదు, ఏ కుటుంబ కథదో కాదు – ఇది బిగ్ బాస్. నాగార్జున హోస్ట్‌గా నడుస్తున్న బిగ్ బాస్ తెలుగు సీజన్ 10, సెప్టెంబర్ 6న హిందీ, తమిళం, కన్నడ, మలయాళంతో పాటు ఒకేరోజు మొదలైనప్పటి నుంచి, ప్రతి రాత్రి లక్షలాది ఇళ్ళలో ఇదే దృశ్యం పునరావృతమవుతోంది. కానీ తెర వెనక్కి వెళ్ళి ఒక్కసారి ఆలోచిస్తే – మనం చూస్తున్నది వినోదమేనా, లేక మరేదో?

జంతువుల పందేల నుంచి మనుషుల పందేల వరకు

ఈ ప్రశ్న కొత్తదేమీ కాదు. మనుషులకు ఘర్షణను చూసి ఆనందించే గుణం చాలా పాతది. పల్లెటూర్లలో పెద్దలు చెప్పే కథల్లో, ఎద్దుల పందేల్లో, కోడి పందేల్లో ఈ గుణాన్ని చూడొచ్చు. రెండు కోళ్ళను ఎదురెదురుగా నిలబెట్టి, అవి రక్తమోడుతూ పోరాడుతుంటే చుట్టూ నిలబడి చప్పట్లు కొట్టడం, పందేలు కాయడం – ఇది తరతరాలుగా వస్తున్న అలవాటు. జంతువుల బాధను వేడుకగా మార్చుకున్న ఆ సంప్రదాయం, కాలక్రమేణా టీవీ తెరపైకి మారింది. కాకపోతే ఇప్పుడు పందెంలో ఉన్నవి కోళ్ళు కావు – మనుషులు.

కాలక్రమేణా ఈ తరహా వినోదం రూపు మార్చుకుంది. టెలివిజన్ యుగం మొదలయ్యాక, రియాలిటీ షోల పేరుతో ఇదే భావన మనుషుల స్థాయికి చేరింది. ఒక మూసివేసిన ఇంట్లో వేర్వేరు నేపథ్యాలున్న వ్యక్తులను బంధించి, వారికి అర్థంకాని, అసంబద్ధమైన టాస్కులు ఇచ్చి, వారి మధ్య సహజంగానే తలెత్తే అపార్థాలను, గొడవలను కెమెరాల ముందు బంధించి ప్రపంచమంతా చూసేలా చేయడం – ఇదే బిగ్ బాస్ ఫార్ములా. జంతువుల స్థానంలో ఇప్పుడు మనుషులు ఉన్నారు, పందెం కాసే వేదిక స్థానంలో ఇప్పుడు రేటింగ్‌లు, వ్యూస్, ప్రకటనల ఆదాయం ఉన్నాయి.

బిగ్ బాస్ ఫార్ములా చాలా సరళంగా అనిపిస్తుంది, కానీ దాని వెనక పకడ్బందీగా అల్లిన వ్యూహం ఉంది. వేర్వేరు మనస్తత్వాలున్న పధ్నాలుగు మందిని ఒక ఇంట్లో బంధిస్తారు. బయటి ప్రపంచంతో సంబంధం తెంచేస్తారు. నిద్ర తక్కువ చేస్తారు, తినడానికి తగినంత ఇవ్వరు, అర్థం కాని నిబంధనలతో టాస్కులు పెడతారు. ఇన్ని ఒత్తిళ్ళ మధ్య మనిషి సహజంగానే విరుచుకుపడతాడు – అరుస్తాడు, ఏడుస్తాడు, తోటివారిపై నిందలు వేస్తాడు. ఇదంతా “గేమ్‌లో భాగం” అని చెప్పినా, నిజానికి ఇది మనిషి మానసిక పరిమితులను పరీక్షించి, ఆ పగుళ్ళను కెమెరాలో బంధించే ప్రక్రియ. ఎంత ఎక్కువ గొడవ, అంత ఎక్కువ రేటింగ్. ఎంత ఎక్కువ కన్నీళ్ళు, అంత ఎక్కువ వ్యూస్. ఈ లెక్క నిర్మాతలకు బాగా తెలుసు, అందుకే టాస్కులు ఎప్పుడూ సామరస్యం కోసం కాదు, ఘర్షణ కోసమే రూపొందుతాయి.

ఇక్కడే అసలు ప్రశ్న మొదలవుతుంది. మనం – తెలుగు ప్రజలం – ఎప్పుడూ కుటుంబ బంధాలను, పెద్దల మాటకు గౌరవాన్ని, స్నేహాన్ని గొప్పగా చెప్పుకుంటాం. మన సినిమాల్లో, మన పండుగల్లో, మన నిత్యజీవితంలో ఇవే విలువలు కనిపిస్తాయి. మరి అదే సమాజం, రాత్రిపూట టీవీ ముందు కూర్చొని అబద్ధాలు, వెన్నుపోట్లు, కుట్రలు చూసి ఎందుకు మురిసిపోతుంది? ఒక తల్లి తన పిల్లలతో కలిసి కూర్చొని, తెరపై ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకరినొకరు దూషించుకోవడం చూస్తూ నవ్వుతుంది. ఆ దృశ్యం పిల్లల మనసుల్లో ఏం నాటుతుందో ఎవరు ఆలోచిస్తారు? “గెలవాలంటే ఎవరినైనా వాడుకోవచ్చు, ఎవరినైనా మోసం చేయొచ్చు” అనే సందేశం మెల్లగా, కానీ ఖచ్చితంగా యువతరంలోకి ఇంకిపోతుందా అనేది తేలికగా కొట్టిపారేయాల్సిన ప్రశ్న కాదు.

అర్థంకాని టాస్కులు, ఉద్దేశపూర్వక గొడవలు

బిగ్ బాస్ ఇంట్లో పెట్టే టాస్కులను గమనిస్తే, చాలా వరకు అవి పోటీదారుల మధ్య అసంతృప్తిని, అనుమానాన్ని రేకెత్తించేలా రూపొందించినట్టు అనిపిస్తుంది. పరిమిత వనరులు, గందరగోళ నిబంధనలు, ఒకరిపై ఒకరు నిందలు వేసుకునేలా ప్రోత్సహించే నిర్మాణం – ఇవన్నీ సహజసిద్ధంగా జరిగే ఘటనలు కావు, ఉద్దేశపూర్వకంగా సృష్టించినవి. పోటీదారుల మధ్య ఉద్రిక్తత పెరిగే కొద్దీ, షో రేటింగ్‌లు పెరుగుతాయి, సోషల్ మీడియాలో క్లిప్‌లు వైరల్ అవుతాయి. అంటే గొడవలే ఈ వ్యాపార నమూనాకు ఇంధనం అన్నమాట.

ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది – మనుషుల మానసిక ఒత్తిడిని, వ్యక్తిగత బలహీనతలను వ్యాపార ప్రయోజనం కోసం వాడుకోవడం ఎంతవరకు సమంజసం? పోటీదారులు కొన్ని వారాలపాటు కుటుంబానికి దూరంగా, నిద్రలేమితో, మానసిక ఒత్తిడితో గడుపుతూ, కెమెరాల ముందు తమ అత్యంత వ్యక్తిగత భావోద్వేగాలను ప్రదర్శించాల్సి రావడం – ఇది వినోదమా, లేక దోపిడీనా అనే చర్చ ఎప్పటినుంచో ఉంది.

అయితే, ఈ చిత్రంలో మరోవైపు కూడా ఉంది. వినోద పరిశ్రమకు బిగ్ బాస్ ఒక పెద్ద ఆర్థిక చోదకశక్తి. కెమెరామెన్ నుంచి ఎడిటర్ వరకు, సెట్ నిర్మాణ కార్మికుల నుంచి సోషల్ మీడియా టీముల వరకు వేలాది మందికి ఉపాధి కల్పిస్తోంది. కొందరు పోటీదారులకు ఈ వేదిక జీవితాన్నే మార్చేసింది – అనామకంగా ఇంట్లోకి వెళ్ళిన వారు, బయటకు వచ్చేసరికి సినిమా అవకాశాలు, బ్రాండ్ ఎండార్స్‌మెంట్లు అందుకుంటున్నారు. కొందరు ప్రేక్షకులు ఈ షోను చూస్తూ మానవ ప్రవర్తనపై, తమ సొంత సంబంధాలపై కొత్తగా ఆలోచించడం కూడా జరుగుతుంది – “నేనైతే ఆ పరిస్థితిలో ఎలా ప్రవర్తించేవాడిని” అని తనను తాను ప్రశ్నించుకునే వీక్షకులూ ఉన్నారు. నిర్మాతలు, హోస్ట్‌లు దీన్ని కేవలం వినోదంగానే చూడమని చెబుతారు, అతిగా విశ్లేషించొద్దని అంటారు.

కానీ వినోదానికీ, దోపిడీకీ మధ్య గీత చాలా సన్నగా ఉంటుంది. ఒక మనిషిని వారాల తరబడి బంధించి, మానసిక ఒత్తిడిలో ఉంచి, ఆ బలహీన క్షణాలనే అత్యంత ఆకర్షణీయమైన కంటెంట్‌గా మార్చడం – దీన్ని కేవలం “గేమ్” అని కొట్టిపారేయగలమా? టీఆర్‌పీ రేటింగ్‌ల వెనక పరుగెత్తే ఈ వ్యాపార నమూనా, మనుషుల మధ్య నమ్మకాన్ని, గౌరవాన్ని ఎంత చులకన చేస్తోందో ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉంది. ఈ ప్రశ్నకు తేలికైన సమాధానం లేదు. బిగ్ బాస్ పూర్తిగా చెడ్డదని తీర్పు ఇవ్వడం తొందరపాటే, అలాగే దీన్ని కేవలం అమాయకమైన వినోదంగా కొట్టిపారేయడమూ సరికాదు.

చివరికి మిగిలేది ఒక్కటే – మనం ఏం చూడాలనుకుంటున్నామో, ఎందుకు చూడాలనుకుంటున్నామో నిజాయితీగా ప్రశ్నించుకోవడం. ఏ సమాజమైనా తాను ఎంచుకునే వినోదం ద్వారానే తన అంతరంగాన్ని బయటపెట్టుకుంటుంది. కోడి పందేల నుంచి బిగ్ బాస్ వరకు సాగిన ఈ ప్రయాణం, మనం ఇంకా ఘర్షణలోనే వేడుకను వెతుక్కుంటున్నామా అని అద్దంలా చూపిస్తోంది. రిమోట్ చేతిలో ఉన్నది మనమే, చానల్ మార్చే అధికారమూ మనదే – ఆ నిర్ణయం మాత్రం, ఎప్పటిలానే, మనమే తీసుకోవాలి.

Disclaimer: ఈ వ్యాసంలో పేర్కొన్న అభిప్రాయాలు, విశ్లేషణలు పూర్తిగా రచయిత వ్యక్తిగత దృక్కోణానికి సంబంధించినవి మాత్రమే. ఇది కేవలం సాధారణ సాంస్కృతిక చర్చ, పరిశీలన కోసం రాయబడింది తప్ప, బిగ్ బాస్ షో, దాని నిర్మాతలు, ఛానల్, హోస్ట్, పోటీదారులు లేదా ఇతర ఏ వ్యక్తి/సంస్థపైనా నిందారోపణగా గానీ, వారి పరువుకు భంగం కలిగించే ఉద్దేశంతో గానీ రాయబడలేదు. ఇందులో పేర్కొన్న అంశాలు బహిరంగంగా అందుబాటులో ఉన్న సమాచారం, సాధారణ పరిశీలనల ఆధారంగా రాయబడ్డాయి. పాఠకులు దీన్ని ఒక అభిప్రాయ వ్యాసంగా (Opinion piece) మాత్రమే పరిగణించాలని, ఏదైనా అంశంపై పూర్తి స్పష్టత కోసం సంబంధిత అధికారిక వర్గాలను సంప్రదించాలని విజ్ఞప్తి.

తాజా వార్తల అప్‌డేట్స్ కొరకు మా టెలిగ్రామ్ ఛానల్‌ని ఫాలో అవ్వండి

Navayugam TV ఛానల్‌లో జాయిన్ అవ్వండి