సైబర్ దొంగల కంటే ప్రమాదకరమైనది ఎవరు? – విక్రమార్క బేతాళ కథ

గాఢాంధకార బంధురమైన ఆ కాళరాత్రి వేళ, శ్మశాన వాటిక అంతా చివురుటాకులా వణికిపోతోంది. ఆకాశం నుంచి చినుకులు రాలడం లేదు కానీ, గాలిలో ఏదో నెత్తుటి వాసన, విచిత్రమైన మూలుగులు వినిపిస్తున్నాయి. విక్రమార్క మహారాజు నిశ్చలమైన సంకల్పంతో ఆ ప్రాచీన జమ్మిచెట్టు వైపు అడుగులు వేశాడు. చెట్టు కొమ్మకు వేలాడుతున్న శవాన్ని దింపి, తన భుజంపై వేసుకుని మౌనంగా ముందుకు సాగాడు.

అప్పుడు శవంలోని బేతాళుడు వికటంగా నవ్వి, “రాజా! పూర్వం రాజ్యాంగాలను కత్తులతో, గుఱ్ఱపు దళాలతో కొల్లగొట్టేవారు. కానీ ఈ కలియుగంలో రక్తపాతం లేకుండా, అదృశ్య బాణాలతో కోట్లాది మంది ఆత్మలను, సర్వస్వాన్ని కొల్లగొట్టే మాయావుల రాజ్యం నడుస్తోంది. శ్రమ తెలియకుండా ఉండటానికి, నీకు ఈ యుగపు డిజిటల్ దొంగల మాయాజాలాన్ని వివరిస్తాను, విను!” అంటూ కథ చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

అది సకల సౌకర్యాలు, ఆకాశహర్మ్యాలతో అలరారే నవ్యాధునిక నగరం. అక్కడ ‘డేటా-కోర్’ అనే అంతర్జాతీయ క్లౌడ్ సర్వర్ల సంస్థ ఉంది. దేశంలోని కోట్లమంది పౌరుల ఆధార్ వివరాలు, బ్యాంకు ఖాతాలు, ఆరోగ్య నివేదికలు, రక్షణ విభాగపు అంతర్గత పరిశోధనలు సైతం ఆ సర్వర్ల ఆధీనంలోనే ఉన్నాయి.

ఆ వ్యవస్థకు ప్రధాన సైబర్ సెక్యూరిటీ ఆర్కిటెక్ట్ ‘రుద్ర’. పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా సిస్టమ్ రక్షణ కోసం కళ్లు కాయలు కాచేలా పనిచేసే నిబద్ధత కలవాడు.

ఆ రోజు అర్ధరాత్రి రెండు గంటలు కావస్తోంది. రుద్ర స్క్రీన్‌లన్నీ ఒక్కసారిగా ఎరుపు రంగులోకి మారిపోయాయి. నెట్‌వర్క్ ట్రాఫిక్ గ్రాఫ్ అకస్మాత్తుగా ఆకాశాన్ని తాకింది. సాధారణంగా వచ్చే డేటా కంటే వేయి రెట్లు ఎక్కువ రిక్వెస్ట్‌లు ప్రపంచం నలుమూలల నుంచీ సెంట్రల్ సర్వర్‌పై విరుచుకుపడుతున్నాయి.

రుద్ర కళ్లజోడు సరిచేసుకుంటూ కీబోర్డ్‌పై వేళ్లను శరవేగంగా కదిలించాడు. పక్కనే కాఫీ కప్పు పట్టుకుని కూర్చున్న జూనియర్ అనలిస్ట్ కార్తీక్ వణికిపోతూ అడిగాడు: “అన్నా! ఏంటన్నా ఇది? డీడాస్ (DDoS) ఎటాకా? ఫైర్‌వాల్ మొత్తం బ్లాక్ అయిపోతోంది!”

రుద్ర పెదవులు బిగుసుకున్నాయి. “ఇది మామూలు ఎటాక్ కాదు కార్తీక్. ఇది డివర్షన్. మనల్ని ట్రాఫిక్ జామ్‌లో ఇరికించి, వెనుక నుంచి ఇంకేదో తవ్వుతున్నారు. వెంటనే ప్రాక్సీ గేట్‌వేలు షట్‌డౌన్ చేయ్!”

కానీ అప్పటికే ఆలస్యమైంది. ప్రధాన సర్వర్ టెర్మినల్ మీద ఒక వికృతమైన డిజిటల్ పుర్రె గుర్తు ప్రత్యక్షమైంది. దాని కింద ఆకుపచ్చని రంగులో కోడ్ లైన్లు పరుగులెత్తసాగాయి.

ఆ స్క్రీన్ మీద ఒక ఆడియో కాల్ విండో తెరుచుకుంది. గొంతు మార్చే వాయిస్-మాడ్యులేటర్‌తో కూడిన ఒక రాక్షస నవ్వు గదిలో ప్రతిధ్వనించింది: “మిస్టర్ రుద్ర… నీ రక్షణ వలయం బాగుంది, కానీ నా ‘సైబర్-హైవ్’ ముఠా వేసిన ఎర ముందు అది పూచికపుల్లతో సమానం. నీ సర్వర్ల రూట్ పర్మిషన్లు ఇప్పుడు మా చేతుల్లో ఉన్నాయి. దేశంలోని పది కోట్ల మంది డేటా మా సర్వర్‌కు క్లోన్ అవుతోంది. ఆపాలంటే అరగంటలో వంద మిలియన్ల డాలర్ల క్రిప్టో కరెన్సీ నా వాలెట్‌కు బదిలీ కావాలి. లేదంటే… ఈ దేశపు ప్రతి పౌరుడి గోప్యత డార్క్ వెబ్‌లో వేలానికి వెళ్తుంది!”

కార్తీక్ ముఖం పాలిపోయింది. “అన్నా… వీళ్లు ‘ఫాంటమ్ సిండికేట్’ హ్యాకర్లు! రష్యా, చైనా, నైజీరియాల నుంచి రిమోట్‌గా ఆపరేట్ చేస్తారు. వీళ్లను ట్రేస్ చేయడం అసాధ్యం. అడిగింది ఇవ్వకపోతే దేశం రోడ్డున పడుతుంది!”

రుద్ర ఏమాత్రం తొట్రుపాటు చెందలేదు. అతనిలో ప్రాచీన యుద్ధ తంత్రాలు తెలిసిన యోధుడి లక్షణాలు మేల్కొన్నాయి.

“కార్తీక్! భయపడేవాడు యుద్ధం మొదలుకాకముందే ఓడిపోతాడు,” అన్నాడు గంభీరంగా. “ఎంత పెద్ద నెట్‌వర్క్ అయినా మనుషుల ఎమోషన్ల మీదే ఆధారపడుతుంది. వాళ్లు మన సర్వర్‌లోకి దూరిన దారిని వెతుకు. ఎక్కడో ఒకచోట మనవాళ్ల తప్పిదం లేకుండా బయటవాడు లోపలికి రాలేడు.”

రుద్ర లోతైన లాగ్ ఫైల్స్ (Log files) తవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. హ్యాకర్లు కోటి రిక్వెస్ట్‌లతో వ్యవస్థను స్తంభింపజేసినా, అసలు మాల్వేర్ (Malware) చొరబడింది ఒక సాధారణ ఫిషింగ్ లింక్ ద్వారా! ఆ లింక్ కంపెనీ చీఫ్ టెక్నాలజీ ఆఫీసర్ (CTO) శేఖర్ పర్సనల్ మెయిల్ నుంచి వచ్చింది.

రుద్ర వెంటనే శేఖర్‌కు ఫోన్ చేశాడు. స్పీకర్ ఆన్ చేశాడు. “శేఖర్ గారూ, మీ లాగిన్ క్రెడెన్షియల్స్ నుంచే హ్యాకర్ల ముఠా లోపలికి వచ్చింది. మీరు ఈరోజు ఏదైనా అనుమానాస్పద మెయిల్ ఓపెన్ చేశారా?”

శేఖర్ అవతలి వైపు నుంచి తడబడుతూ మాట్లాడాడు: “అయ్యో రుద్రా… నాకేం తెలీదు బాబూ. మధ్యాహ్నం స్విస్ బ్యాంకు నుంచి నా ఖాతా అప్‌డేట్ చేసుకోమని మెయిల్ వస్తే క్లిక్ చేశాను అంతే… దానికి దీనికి లింక్ ఏంటి?”

“లింక్ అక్కడే ఉంది శేఖర్ గారూ! మీ నిర్లక్ష్యం ఇప్పుడు దేశపు రహస్యాలను తాకట్టు పెట్టింది!” అని ఫోన్ కట్ చేశాడు రుద్ర.

సమయం వేగంగా కరిగిపోతోంది. ఇంకా పది నిమిషాలు మాత్రమే ఉంది. డేటా డౌన్‌లోడ్ 80 శాతానికి చేరుకుంది.

హ్యాకర్ల లీడర్ మళ్లీ లైన్‌లోకి వచ్చాడు. “రుద్రా! సమయం మించిపోతోంది. క్రిప్టో రిలీజ్ చేస్తున్నారా లేదా? మీ బ్యాంకింగ్ సిస్టమ్ అంతా ఒక్క క్లిక్‌తో కుప్పకూలిపోతుంది.”

రుద్ర ఒక క్షణం కళ్లు మూసుకున్నాడు. ప్రాచీన నీతి గుర్తుకొచ్చింది—‘శత్రువు దాడిని ఆపలేనప్పుడు, ఆ దాడి వేగాన్నే వాడి వినాశనానికి ఆయుధంగా మలచాలి.’

రుద్ర కళ్లల్లో మెరుపు మెరిసింది. అతను ఒక డేరింగ్ డెసిషన్ తీసుకున్నాడు.

“కార్తీక్, బ్యాకప్ సర్వర్లన్నీ ఆఫ్ చేయ్. మెయిన్ సర్వర్‌లోని ‘హనీపాట్’ (Honey-pot: హ్యాకర్లను ట్రాప్ చేసే నకిలీ సర్వర్) గేట్లను పూర్తిగా తెరిచేయ్!”

“అన్నా! పిచ్చా నీకు? హనీపాట్ తెరిస్తే వాళ్లు మన అసలు రక్షణ కోడ్‌ను కూడా ఎత్తుకుపోతారు!” కార్తీక్ అరిచాడు.

“నేను చెప్పింది చేయ్!” రుద్ర గర్జించాడు.

రుద్ర ఒక ప్రాణాంతకమైన ‘రివర్స్-ట్రోజన్’ వైరస్‌ను తయారుచేసి, హ్యాకర్లు దొంగిలిస్తున్న డేటా ప్యాకెట్ల మధ్యలో దాచాడు. ఆ డేటా హ్యాకర్ల సర్వర్‌లోకి డౌన్‌లోడ్ కాగానే, ఆ వైరస్ వారి సిస్టమ్‌ల హార్డ్ డిస్క్‌లను లోపలి నుంచే కాల్చేస్తుంది (Overheat చేస్తుంది).

డౌన్‌లోడ్ 99% కి చేరింది.

హ్యాకర్ వికటంగా నవ్వాడు: “గేమ్ ఓవర్, మిస్టర్ రుద్ర! డేటా మా చేతుల్లోకి వచ్చింది!”

“లేదు మిత్రమా… ఆట ఇప్పుడే మొదలైంది,” రుద్ర నవ్వుతూ ‘ఎంటర్’ కీని నొక్కాడు.

మరుక్షణంలోనే… హ్యాకర్ల స్క్రీన్‌లన్నీ బూడిద రంగులోకి మారిపోయాయి. రుద్ర పంపిన రివర్స్-కోడ్ వారి మల్టీ-నోడ్ సర్వర్లలోకి దూసుకెళ్లి, వారి డిజిటల్ వాలెట్లను, వారు దొంగిలించిన డేటాను క్షణాల్లో ఎన్‌క్రిప్ట్ చేసి తాళం వేసింది. అంతేకాదు, వారి అసలు ఐపీ అడ్రస్‌లు, వారు దాక్కున్న అజ్ఞాత లొకేషన్లు శాటిలైట్ మ్యాప్‌పై ప్రత్యక్షమయ్యాయి.

“నువ్వు… నువ్వు ఏం చేశావు?!” హ్యాకర్ గొంతులో వణుకు మొదలైంది.

“దొంగిలించిన డేటాతో పారిపోవాలనుకున్నావు కదా? ఇప్పుడు నువ్వు ఎక్కడున్నావో ఇంటర్‌పోల్‌కు, అంతర్జాతీయ సైబర్ క్రైమ్ విభాగానికి లైవ్ కోఆర్డినేట్స్ వెళ్తున్నాయి. ఇంకో పది నిమిషాల్లో మీ ముఠా స్థావరం చుట్టూ సైన్యం ఉంటుంది,” రుద్ర ప్రశాంతంగా చెప్పాడు.

అవతలి వైపు నుంచి కనెక్షన్ తెగిపోయింది. స్క్రీన్ మీద డేటా డౌన్‌లోడ్ ఆగిపోయి, ‘సిస్టమ్ సెక్యూర్డ్’ అని పచ్చటి అక్షరాలు వెలిగాయి. కార్తీక్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

కథ ముగించి బేతాళుడు మౌనంగా ఉన్న విక్రమార్కుడిని చూసి ఇలా అన్నాడు:

“రాజా! ఈ ఆధునిక డిజిటల్ పోరాటంలో ఒక తీవ్రమైన సందేహం నన్ను వేధిస్తోంది. సంస్థను రక్షించిన రుద్ర గొప్పవాడా? లేక ఒక చిన్న లింక్ క్లిక్ చేసి దేశాన్ని ప్రమాదంలోకి నెట్టిన అధికారి శేఖర్ కేవలం అమాయకుడా? ఈ మొత్తం వ్యవస్థలో అసలైన నేరస్థుడు ఎవరు—బయట ఉండి కొల్లగొట్టిన హ్యాకరా, లేక అత్యున్నత పదవిలో ఉండి కనీస డిజిటల్ స్పృహ లేని బాధ్యతారహిత అధికార విభాగమా? నా సందేహానికి సరైన సమాధానం తెలిసి కూడా చెప్పకపోయావో, నీ తల వేయి వక్కలవుతుంది!”

విక్రమార్కుడు గంభీర స్వరంతో సమాధానమిచ్చాడు:

“బేతాళా! బాహ్య శత్రువుల కంటే అంతర్గత నిర్లక్ష్యమే ఎప్పుడూ అత్యంత ప్రమాదకరమైనది. ఈ వ్యవస్థలో అసలైన నేరస్థుడు అధికారి శేఖరే. ఎందుకంటే, బయటి శత్రువు స్వభావం దాడి చేయడం, దోపిడీ చేయడం. అది వాడు చేసే వృత్తిగత నేరం. కానీ, కోట్ల మంది నమ్మకాన్ని, రహస్యాలను భుజాలపై మోస్తున్న ఉన్నతాధికారికి కనీస విచక్షణ, అప్రమత్తత లేకపోవడం క్షమించరాని ద్రోహం.

తాళం వేయడం మర్చిపోయి ఇంటి తలుపులు బార్లా తెరిచి పడుకున్న యజమాని, దొంగను లోపలికి ఆహ్వానించినట్లే లెక్క. హ్యాకర్లు ఎంతటి మాయావులైనా, లోపల ఉన్న బాధ్యతారాహిత్యం అనే రంధ్రం ద్వారానే ప్రవేశించగలిగారు. కాబట్టి శిక్షార్హుడు బయటి దొంగ మాత్రమే కాదు, ఆ దొంగతనానికి మార్గం సుగమం చేసిన ఆ అసమర్థ ఉన్నతాధికారే ప్రధాన అపరాధి!”

విక్రమార్కుడి సరైన న్యాయ నిర్ణయానికి, నిష్కర్షకు సమాధానం దొరకడంతో, రాజు మౌనభంగం కాగానే బేతాళుడు శవంతో సహా మళ్లీ ఎగిరిపోయి చెట్టు కొమ్మను వేలాడాడు.

తాజా వార్తల అప్‌డేట్స్ కొరకు మా టెలిగ్రామ్ ఛానల్‌ని ఫాలో అవ్వండి

Navayugam TV ఛానల్‌లో జాయిన్ అవ్వండి