ఒక క్లిక్ ధర: డిజిటల్ మీడియా నైతికతపై ఆధునిక విక్రమార్క బేతాళ కథ
శ్మశాన వాటికలో చితిమంటలు ఎగిసిపడుతున్నాయి. ఎండిపోయిన పుర్రెలు కాలి పటపటలాడుతుంటే, గాలిలో మాంసం కాలిన వాసన ఘాటుగా విస్తరించింది. విక్రమార్క మహారాజు ఏమాత్రం చలించని సంకల్పంతో ముందుకు నడిచాడు. ఆ పురాతన మర్రిచెట్టు కొమ్మ నుంచి వేలాడుతున్న శవాన్ని లాగి, భుజంపై వేసుకుని నిశ్శబ్దంగా నడవటం మొదలుపెట్టాడు.
అప్పుడు ఆ శవంలోని బేతాళుడు వంకరగా నవ్వుతూ, “రాజా! పూర్వం యుద్ధాల్లో శత్రువుల శరీరాలను కత్తులతో ఖండించేవారు. కానీ ఈ కలియుగంలో మనుషులను చంపడానికి ఆయుధాలు అక్కర్లేదు. నిజాలను పాతరేసి, అబద్ధాలకు ఆకర్షణీయమైన రంగులద్ది, కేవలం ఒక ‘క్లిక్’ కోసం మనుషుల ప్రాణాలతో, పరువుతో చెలగాటమాడే కలం రాక్షసుల యుగమిది. నీ శ్రమ తెలియకుండా ఉండటానికి, ఆధునిక సమాజపు నాడిని తాకే కథ చెబుతాను, సావధానంగా విను!” అంటూ మొదలుపెట్టాడు.
అది కార్పొరేట్ మీడియా హడావిడితో హోరెత్తే ఒక మహానగరం. అక్కడ ‘ఫ్లాష్ న్యూస్ 24’ అనే డిజిటల్ న్యూస్ నెట్‌వర్క్ ఉంది. దాని ఎడిటర్-ఇన్-చీఫ్ ప్రవీణ్. ఒకప్పుడు నిజాయితీగా జర్నలిజం చేసినవాడే కానీ, కాలక్రమేణా ‘టీఆర్పీలు’, ‘వెబ్‌సైట్ ఇంప్రెషన్స్’, ‘యూట్యూబ్ వ్యూస్’ అనే సంఖ్యల మాయాజాలంలో చిక్కుకుపోయాడు. అతనికి వార్తల్లో సత్యం కంటే, థంబ్‌నెయిల్స్‌లో సంచలనమే ముఖ్యం.
ఆ రోజు మధ్యాహ్నం ఆఫీస్ అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. పెద్దగా సంచలనాలు లేకపోవడంతో వెబ్‌సైట్‌కి ట్రాఫిక్ దారుణంగా పడిపోయింది.
ప్రవీణ్ తన ఛాంబర్‌లో కూర్చుని సిగరెట్ పొగ వదులుతూ, జూనియర్ రిపోర్టర్ రఘును పిలిచాడు. “రఘూ! ఏంటయ్యా ఇది? మన పోర్టల్ ట్రాఫిక్ డెడ్‌గా ఉంది. ఈరోజు ఒక్క స్టోరీ కూడా వైరల్ కాలేదు. స్పాన్సర్లు ఫోన్లు చేసి నిలదీస్తున్నారు. ఏదైనా మసాలా ఉన్న స్టోరీ పడకపోతే ఈ నెలకు నీ ఇంక్రిమెంట్ మర్చిపో!”
రఘు తల గోక్కుంటూ, “సార్… ఇప్పుడే సిటీ సివిల్ హాస్పిటల్ నుంచి ఒక చిన్న న్యూస్ వచ్చింది. అక్కడ ప్రముఖ కార్డియాలజిస్ట్ డాక్టర్ శాంతారామ్ గారి ఐసీయూలో ఒక పేషెంట్ గుండెపోటుతో చనిపోయారట. పేషెంట్ బంధువులు ఎవరో డాక్టర్‌తో కొంచెం వాగ్వాదానికి దిగారట. పెద్ద విషయమేం కాదు, మామూలు గొడవే” అన్నాడు.
ప్రవీణ్ కళ్లల్లో తళుక్కున ఒక రాక్షస వెలుగు మెరిసింది.
“పిచ్చోడా! బంగారం లాంటి పాయింట్ దొరికితే మామూలు గొడవంటావా? డాక్టర్ శాంతారామ్ ఎవరు? ఆ ఊరిలోనే పేరొందిన పెద్ద డాక్టర్. పేదలకు ఉచితంగా గుండె ఆపరేషన్లు చేసి పేరు తెచ్చుకున్న వ్యక్తి. అలాంటి వాడి పేరు మీదే కదా వ్యూస్ వచ్చేది!”
“కానీ సార్… అసలు లోపం డాక్టర్‌ది కాదని హాస్పిటల్ వర్గాలు అంటున్నాయి. పేషెంట్ ఇప్పటికే ముదిరిపోయిన స్థితిలో వచ్చాడట…” రఘు నసుగుతూ చెప్పబోయాడు.
ప్రవీణ్ బల్లపై బలంగా చరిచాడు. “నువ్వు నిజాలు వెతుక్కుంటూ కూర్చుంటే మన కంపెనీ మూతపడుతుంది! కథ నేను చెప్తాను, నువ్వు హెడ్‌లైన్ డ్రాఫ్ట్ చేయ్!”
ప్రవీణ్ స్వయంగా కీబోర్డ్ మీద కూర్చున్నాడు. అతని వేళ్లు విషాన్ని టైప్ చేయసాగాయి.
ఆ పావుగంటలోనే ఫ్లాష్ న్యూస్ సైట్‌లో, యూట్యూబ్‌లో ఒక వీడియో ప్రత్యక్షమైంది.
థంబ్‌నెయిల్‌పై డాక్టర్ శాంతారామ్ ఫొటో పక్కన రక్తపు చుక్కలు, విరిగిపోయిన స్టెతస్కోప్ బొమ్మ పెట్టారు. దానిపై పెద్ద పెద్ద ఎర్రటి అక్షరాలతో హెడ్‌లైన్: “వైద్యో నారాయణో హరి కాదు… మృత్యుంజయుడా? పేరుమోసిన కార్డియాలజిస్ట్ హాస్పిటల్‌లో పేషెంట్ దారుణ హత్య! లోపల ఏం జరిగింది? కిడ్నీ రాకెట్టా? ఈ వీడియో చూస్తే మీ రక్తం మరుగుతుంది!”
కథనంలో ఎక్కడా స్పష్టమైన ఆధారాలు లేవు. అంతా ‘విశ్వసనీయ వర్గాల సమాచారం’, ‘అనుమానాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి’ అనే పదాల ముసుగులో డాక్టర్‌ను ఒక కసాయిలా చిత్రీకరించారు.
ఆ క్లిక్‌బైట్ హెడ్‌లైన్ మంత్రంలా పనిచేసింది.
సెకన్ల వ్యవధిలోనే లక్షల కొద్దీ క్లిక్స్, షేర్లు, రీట్వీట్లు. సోషల్ మీడియా రాబందులు రెచ్చిపోయాయి. ఎవరికీ నిజం తెలుసుకోవాలనే ఆరాటం లేదు. ఆ థంబ్‌నెయిల్ చూడగానే ప్రతి ఒక్కడూ తానే న్యాయమూర్తిలా మారిపోయాడు.
“ఈ కసాయి డాక్టర్‌ని ఉరితీయాలి!” “లైసెన్స్ రద్దు చేయండి!” “వీడి క్లినిక్‌ని తగలబెట్టండి!” — కామెంట్ సెక్షన్ అంతా విషం చిమ్మింది.
సాయంత్రానికల్లా ఆగ్రహించిన కొందరు అల్లరి మూకలు డాక్టర్ శాంతారామ్ క్లినిక్‌పై దాడి చేసి ధ్వంసం చేశారు. పోలీసులు వచ్చి డాక్టర్‌ను విచారణ పేరుతో పోలీస్ స్టేషన్‌కు తీసుకెళ్లారు. టీవీ ఛానెళ్లు లైవ్ వ్యాన్లతో ఆయన ఇంటిని చుట్టుముట్టాయి.
శాంతారామ్ ముప్పై ఏళ్లుగా సంపాదించుకున్న పరువు, గౌరవం, ఆయన చేసిన వేలాది ఉచిత శస్త్రచికిత్సల తాలూకు పుణ్యం… కేవలం మూడు గంటల క్లిక్‌బైట్ సునామీలో కొట్టుకుపోయాయి.
స్టేషన్ నుంచి బెయిల్‌పై అర్ధరాత్రి ఇంటికి వచ్చిన శాంతారామ్, తన ఇంటి గోడలపై ప్రజలు రాసిన అసభ్యకరమైన రాతలను, తన కుటుంబం పడుతున్న రోదనను చూశాడు. ఎవరికోసం తను ప్రాణాలొడ్డి పనిచేశాడో, అదే సమాజం తనను ఒక హంతకుడిగా చూస్తోందని తట్టుకోలేకపోయాడు.
తెల్లవారేసరికి, డాక్టర్ శాంతారామ్ తన స్టడీ రూమ్‌లోని ఫ్యాన్‌కు శవమై వేలాడాడు.
ఆయన సూసైడ్ నోట్‌లో ఒకే ఒక్క వాక్యం రాసి ఉంది: “శరీరానికి తగిలిన గాయాలు మందులతో మానుతాయి… కానీ కల్పించిన నిందల వల్ల ఆత్మకు తగిలిన గాయానికి మరణమే మందు.”
మరుసటి రోజు ఉదయం మెడికల్ కౌన్సిల్ నివేదిక వచ్చింది. ఆ పేషెంట్ చనిపోయింది తీవ్రమైన గుండెపోటు వల్లేనని, డాక్టర్ శాంతారామ్ చివరి క్షణం వరకు అతడిని కాపాడటానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించారని నిర్ధారించారు. డాక్టర్ నిర్దోషి అని తేలిపోయింది.
ఫ్లాష్ న్యూస్ ఆఫీస్‌లో ప్రవీణ్ కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో ఎలాంటి పశ్చాత్తాపం లేదు. పైగా రాత్రి వచ్చిన ట్రాఫిక్, యాడ్ రెవెన్యూ లెక్కలు చూసుకుని చిరునవ్వు నవ్వుకుంటున్నాడు.
అప్పుడే రఘు వణుకుతూ వచ్చి, “సార్… డాక్టర్ శాంతారామ్ గారు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు. ఆయన నిర్దోషి అని మెడికల్ బోర్డ్ రిపోర్ట్ ఇచ్చింది. మన ఫేక్ హెడ్‌లైన్ వల్లే ఆయన చనిపోయారని అందరూ అంటున్నారు… ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం సార్?” అని అడిగాడు.
ప్రవీణ్ సిగరెట్ పీకను యాష్‌ట్రేలో నలిపేసి, కూల్‌గా అన్నాడు: “దానికేంటయ్యా అంత కంగారు? ఒక చావు అయిపోయింది, ఇప్పుడు ఇంకో వార్త మొదలైంది. వెంటనే కొత్త థంబ్‌నెయిల్ రెడీ చేయ్!”
ప్రవీణ్ స్వయంగా సిస్టమ్ ముందు కూర్చుని, డాక్టర్ శవం ఉన్న ఫొటోను మార్ఫ్ చేసి, మరో హెడ్‌లైన్ కొట్టాడు: “సంచలనం! నిజాయితీపరుడైన డాక్టర్‌ను బలితీసుకున్న సోషల్ మీడియా విష సంస్కృతి! అసలైన దోషులు ఎవరు? మా ఎక్స్‌క్లూజివ్ ఇన్వెస్టిగేషన్!”
మళ్లీ అదే వెబ్‌సైట్… మళ్లీ అదే క్లిక్‌లు… మళ్లీ వేలల్లో వ్యూస్!
కథ ముగించిన బేతాళుడు భయంకరంగా నవ్వి, “రాజా! ఆధునిక సమాజపు ఈ వికృత క్రీడను విన్నావు కదా? ఒక నిండు ప్రాణం గాల్లో కలిసిపోయింది. ఒక ఉత్తమ వైద్యుడి కుటుంబం రోడ్డున పడింది. ఈ ఘోరానికి అసలైన హంతకుడు ఎవరు?
క్షణికావేశంలో లాభాపేక్షతో, టీఆర్పీల పిచ్చితో నిజాలను వక్రీకరించి రాసిన జర్నలిస్టు ప్రవీణా? లేక నిజానిజాలు విచారించకుండా, కనీస ఇంగితజ్ఞానం లేకుండా ఆ హెడ్‌లైన్లను నమ్మి, షేర్ చేసి, రచ్చ చేసిన అజ్ఞానులైన పాఠకులా, నెటిజన్లా? నా సందేహానికి సరైన సమాధానం తెలిసి కూడా నీవు దాచావో, నీ తల వేయి వక్కలవుతుంది!” అని హెచ్చరించాడు.
విక్రమార్కుడు ఏమాత్రం తడబడకుండా, ప్రశాంతమైన గంభీర స్వరంతో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు:
“బేతాళా! సమాజంలో చెడు ఆలోచనలు, అజ్ఞానం ఎప్పుడూ ఉంటాయి. సామాన్య జనం ఎప్పుడూ సంచలనాల వైపు సులభంగా ఆకర్షితులవుతారు, అది మానవ బలహీనత. కానీ ఆ బలహీనతను ఆసరాగా చేసుకుని విషం చిమ్మేవాడే అసలైన హంతకుడు. ఇక్కడ ముమ్మాటికీ ప్రధాన నేరస్థుడు, హంతకుడు ఆ జర్నలిస్టు ప్రవీణే!
ఎందుకంటే, జర్నలిజం అనేది కేవలం ఒక వ్యాపారం కాదు; అది సమాజానికి నిజాలను చూపే దర్పణం. ప్రజల చేతికి సమాచారాన్ని అందించే కలం ఒక కత్తి లాంటిది. దాన్ని పట్టుకున్నవాడికి సమాజ హితం, నైతిక బాధ్యత ఉండాలి. ఒక డాక్టర్ దగ్గరకు రోగి ప్రాణాలను ఎలా నమ్ముతాడో, సమాజం మీడియాను సమాచారం కోసం అలా నమ్ముతుంది. ఆ నమ్మకాన్ని పెట్టుబడిగా మార్చుకుని, అబద్ధాన్ని సత్యంగా భ్రమింపజేసి ప్రజలను రెచ్చగొట్టింది ప్రవీణ్.
బావిలో విషం కలిపినవాడు ప్రవీణ్ అయితే, ఆ నీరు తాగి మతిభ్రమించి గొడవ చేసినవారు నెటిజన్లు. కాబట్టి, అసలైన హంతకుడు బావిలో విషం కలిపిన ప్రవీణే అవుతాడు తప్ప, ఆ విషపు మత్తులో ఊగిపోయిన జనం కాదు. వృత్తిధర్మాన్ని పణంగా పెట్టి ఒక ప్రాణాన్ని బలితీసుకున్న ఆ కలాన్ని పట్టినవాడే క్షమించరాని మొదటి ముద్దాయి!”
విక్రమార్కుడి సూటియైన, నిష్కర్షతో కూడిన న్యాయ నిర్ణయానికి బేతాళుడి మౌనం వీడింది. రాజుకు మౌనభంగం కలగడంతోనే, శవంతో సహా బేతాళుడు మళ్లీ గాల్లోకి లేచి, వికటట్టహాసం చేస్తూ జమ్మిచెట్టు కొమ్మ వైపు ఎగిరిపోయాడు.
తాజా వార్తల అప్‌డేట్స్ కొరకు మా టెలిగ్రామ్ ఛానల్‌ని ఫాలో అవ్వండి
Navayugam TV ఛానల్‌లో జాయిన్ అవ్వండి
About the Author
